Een levende stad

Blogde ik gisteren over sociale-archeologie; vandaag zat ik weer te grasduinen in de foto's die ik in steden maak. Veruit de meeste daarvan zijn echt herinneringskiekjes. Van die foto's die je, soms heel impulsief, maakt als je iets ziet en je weet dat je dat gaat vergeten áls je niet....... Dat soort foto's.

Sommige zijn met knippen en andere bewerkingen nog een beetje acceptabel te maken. Ik ben er niet gefocust en vakman genoeg voor om direct bruikbare beelden te maken. Als je er een aantal maakt, zijn daartussen echter altijd wel leuke te vinden.

Het zijn die beelden die mij boeien. Groots, verborgen, petieterig klein: alles kan. En soms is het maar even echt mooi, of in het echt nog véél mooier. Deze bijvoorbeeld knalde eruit doordat de zakkende zon vooral het stuk beschilderde muur bescheen:


Eén van de mooiste schilderingen vond ik deze. De boom hoort er gewoon bij:


En voor deze ben ik met m'n ontstoken voet zelfs terug gelopen omdat ik na tweehonderd meter ineens bedacht: "Maar dat was een collage, op die buitenmuur achter de steiger":



Ik weet 't. Het zijn geen prijswinnende foto's. Dat hoeft ook niet. Het zijn privé kiekjes. Voor deze keer gebruikt om jou te laten zien dat de stad leeft, als je 'm de kans geeft.

"mindblowing urban streetart"

Als ik het zou moeten omschrijven, is het ongeveer dat. Wired wijdde een artikel aan ene DALeast. Het eerste wat ik zag, was dit plaatje. En óm was ik:



Het zijn tékeningen! Plat. Dus. Tweedimensionaal. Maar ze ogen drie-. En ze zijn móói. Gewoon op straat te zien. Het 'kunst'aspect zit voor mij in het langer kijken en dan meer zien. Zoals deze:



Boven- en onderkant van het werk zijn ook ieder op zich een werk. Dit is zijn(?) website, barstensvol van dit soort van afbeeldingen.

Wat ook zo bijzonder is, is de vergankelijkheid. Veel van de werken zijn aangebracht op plekken die echt niet tot het eind der tijden zullen bestaan. En sommigen zullen naar alle waarschijnlijkheid zelfs zeer binnenkort het loodje leggen. Maar tot dat moment is het genieten!



Niet lullig bedoeld: maar dit is wel een heel andere klasse dan de graffiti, die we in Nederland soms ook als kunst zien - en soms niet onterecht - of de beschilderde bouwschuttingen. Daar moeten we blij mee zijn. Ben ik ook. Maar wat zou het mooi zijn als dit ook op Nederlandse vlakken te zien zou zijn.

Overigens is er ook hier zat te zien. De vraag is alleen wáár. Zo moeten er in Leiden heel kleine street art-tekeningen te vinden zijn. Van die dingetjes op stoepniveau, of glurend vanachter een kabelkastje. De ellende is alleen dat ik ze nog niet heb ontdekt. Guerilla art. Maar ik ben dan ook pas begonnen me te realiseren wat er allemaal te zien kán zijn.

Totdat ik ze kan laten zien:

Echt, ga even kijken bij DALeast.